Dziś rano nawiedził nas kurier i przywiózł nam nagrodę za konkurs pt. Jak aktywnie spędzasz czas ze swoim zwierzakiem?  Organizatorem były Cztery Łapy, a nagrody sponsorowała firma MEDiVET Dostaliśmy 2 worki karmy: dla Shadow'ka  i dla Rasty.

Kiedy Shadow był młodszy marzyła mi się jazda z psem przy rowerze. Kiedy tylko skończył rok, pomalutku zaczęliśmy próbować. Niestety ma on na tyle siły, że potrafił przestawić mnie z rowerem. Dlatego dla bezpieczeństwa smycz zawsze trzymałam ręką na kierownicy, aby zanim pociągnie mnie i rower móc go puścić. Futro strasznie się nakręcało, uwielbiał się rozpędzać i ciągnąć rower, a ja nie miałam nawet jak hamować. Dlatego zrezygnowałam z tego pomysłu.

Jako, że większość z naszych znajomych nie chce już chodzić na spacery z nami :P często proponują rowerowe przejażdżki. D. od jakiegoś czasu również próbuje namówić mnie na zakup 2 kółek, a dokładnie 4, bo obecnie żadne z nas obecnie owego sprzętu nie posiada. Nie będąc pewną tego pomysłu, bo bez psów pewnie bym nie jeździła, więcej niż na trening i z powrotem, czyli 10 min dziennie :P Dlatego zależało mi by najpierw "przetestować" swoje psy i zobaczyć czy wszystkim to się podoba.

Korzystając z wolnego dnia swojego, wolnego dnia mamy i wolnego roweru siostry, postanowiłam ten dzień wykorzystać jako próba. W pierwszej kolejności chciałam podpiąć Rastę i "pokazać" jej o co chodzi. Jak się okazało, radziła sobie jakby w poprzednim wcieleniu była psem biegającym profesjonalnie przy rowerze. W związku z powyższym zszokowana dopięłam Dołka i myślałam, że to już będzie za wysoki level. Obydwa psy były doczepione do mocowania przy siodełku, więc jakby mnie pociągnęły byłby koniec. Tu kolejne zaskoczenie, jazda prosto super, skręcania na komendę - extra, nawet zawracanie nam sprawnie wyszło za pierwszym razem, a potem było już tylko lepiej.

W ten oto sposób zamiast dojechać na przystanek, prawie dotarliśmy do domu rowerem :) Podjechaliśmy tylko jeden przystanek autobusem, bo nie miałam ze sobą wody dla psiaków, a nie chciałam ich zajechać pierwszy raz. Co prawda w połowie naszej trasy mieszka mój kuzyn, więc podjechałam do niego by pod pompować koła i psy mogły się napić. Niestety nawet nie porozmawialiśmy gdyż psy domagały się dalszej jazdy.

Pomijając moje ogromne zaskoczenie tym, że sobie tak świetnie radziły przy rowerze, zaskoczyły mnie jeszcze tym, że w ogóle nie zwracały uwagi na mijających nas rowerzystów, rzucające się za płotem psy, czy ludzi którzy nas zaczepiali. Ach ogarnia mnie duma. W najbliższych dniach będziemy się rozjeżdżać, a w sobotę chcielibyśmy nad jezioro pojechać ekipą rowerowo - ludzio - psiom  :)






Nasze pierwsze 2 podejścia uwiecznione na filmiku. 

Dzień ten był pełen wrażeń. Już układaliśmy się do snu, kiedy jeszcze na sekundkę zaświecił się ekran monitora. Ostatni pogląd na wieści z mojego kawałka świata. I nagle do głowy wpadła myśl, która de facto w głowie była już jakiś czas, ale się skutecznie kryła. Czas zebrać choć część elementy własnej układanki w jedną całość, stworzyć co od początku do końca...

Skoro ma być od początku...
O sobie – szalony wulkan energii. Nie potrafię usiedzieć w miejscu. Jeśli nie da się połączyć to częściej wybieram towarzystwo futer niż ludzi. Uwielbiam spędzać z nimi czas w terenie i robić zdjęcia. Jednak warunki sprzętowe nie zawsze na to pozwalają.
Z grubsza o zainteresowaniach:
Psy, szkolenie psów, zoopsychologia, Medycyna Ratunkowa, Medycyna Weterynaryjna, Sztuki walki, Fotografia (głównie) zwierząt, Podróże ,Praca z dziećmi, Zwierzęta, Motoryzacja.
W chwili obecnej edukuję się w szkole policealnej, na kierunku technik weterynarii.

Shadow – mix ON’ka i husky. Jest ze mną od małego, czyli sierpnia 2007. Jest moim drugim psem, jednak pierwszym, który jest tylko mój. To dzięki niemu uczę się psów, w sumie bardziej mnie szkoli, niż ja jego ;) Jest najlepszym przyjacielem, który tak jak ja uwielbia wyzwania i podróże.

Rasta – suczka znaleziona na śmietniku na terenie budowy. Po jednym telefonie znajomej z informacja, że jest szczeniak płci nie znanej potrzebujący DT. Zgodziłam się bez zastanowienia i zanim futerko dojechało do mnie już powiedziałam, że zostaje na stałe .
Fakt planowałam drugiego psa, ale to nie w marcu, a dopiero jesienią. Miał to być pies-samiec rasy border collie. Rasta ma wiele cech, zarówno fizycznych jak i charakteru, które świadczą o pokrewieństwie z kelpie, więc jakby nie patrzeć ten sam typ. Szacujemy jej przybycie na świat w styczniu 2010 roku.

Dodatkowo co jakiś czas przewijają się u nas różni "goście". Niektórych Pańciostwo  musiało w jakimś celu udać się gdzieś bez futra, a innych Pańciostwo zniknęło na amen z niewiadomych przyczyn, lub nigdy nie mieli swojego Pańciostwa i na czas poszukiwań muszą się gdzieś przekimać :)

Próbuję pozostawić choć niewielki niedosyt, by nie zdradzać od razu wszystkich naszych sekretów :)

Aaa... na śmierć  bym zapomniała. Żyje z nami jeszcze jeden ludź, osobnik płci męskiej i to on nas ściąga na ziemię, kiedy za bardzo odlecimy:)